martes, 16 de noviembre de 2010

Apunts per a una futura novel·la de ciència-realitat

En el blog, a part de penjar actualitat, coses que m'interessen, els residus d'algun neguit, temps morts i altres afeccions (algunes del tot inútils), deixaré que sigui un calaix de sastre que reculli aquelles notícies que em poden servir per a l'elaboració d'una futura novel·la de ciència-realitat. Em pot servir a mi o a qui sigui, però si algú vol posar-s'hi, bo seria fer-ho col·lectivament. Qui vulgui fer-me arribar informació que encaixi amb el títol del post, pot fer-ho quan vulgui a través del correu electrònic.








Diminished Reality is the opposite of Augmented Reality. Augmented Reality developers aim to tag, identify, enhance and provide information on everything around us. By contrast, the field of Diminished Reality is the study and research into tools that remove parts of the world around us. The artistic applications are endless, but practical applications are:

* surgeons removing (or reducing opacity of) their hands during an operation, allowing them to see only their instruments and the patient
* concert-goers remixing live music, removing instruments and crowd noise but still being able to talk to the friend next to them
* cinema-goers removing the head of the person in front of them
* removal of crowds at events of all kinds, enabling better viewing
* soldiers being able to remove walls and buildings to see the people behind them
* police cameras that remove non-suspicious people from a view, enabling easier trackng through CCTV
* study the night sky by removing your roof, cloud cover and light pollution
* car windscreens that remove billboards and other distracting advertising
* touchscreen cameras that allow dynamic, live removal of people that are getting in the way of your shot.
* more enjoyable train journeys where commutees can enjoy a 360 degree view as they speed through the countryside
* the ability to progressively remove elements from a scene in order to isolate and study specific parts of it
* imagine losing your child in a crowd and being able to remove everyone around you except the child
* find your car in a busy carpark by optically removing all other cars
* identify your blind date immediately by subtracting people who are clearly not her

Clearly, the applications are many and wide. It’s also evident that we already have Diminished Reality devices, although they are still pretty unsophisticated. Ultrasound baby monitors, x-ray machines, noise-cancelling headphones and heat-detecting police cameras all point to where this technology is taking us.

TEXT FINAL ACTA


EL TEXT FINAL D'ACTA AQUÍ!!!

QUÈ ÉS ACTA?
(Font: Wikipedia/ES)
Anti-Counterfeiting Trade Agreement
De Wikipedia, la enciclopedia libre
Saltar a navegación, búsqueda

El Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA, Acuerdo comercial anti-falsificación) es una propuesta para un acuerdo comercial plurilateral, según sus promotores, en respuesta al "incremento de los bienes falsificados y obras protegidas por copyright pirateadas en el mercado global".[1] El ámbito de ACTA es amplio, incluyendo la falsificación de bienes físicos, así como la "distribución en Internet y las tecnologías de la información".[2]

En octubre de 2007, los Estados Unidos, la Comisión Europea, Suiza y Japón anunciaron que negociarían ACTA. Además, los siguientes países se han unido a las negociaciones: Australia, Corea del Sur, Nueva Zelanda, México, Jordania, Marruecos, Singapur, los Emiratos Árabes Unidos, Canadá.[2] Las negociaciones de ACTA se llevan en secreto. El 22 de mayo de 2008 un documentado de discusión sobre el acuerdo fue filtrado a través de Wikileaks, lo cual fue seguido de múltiples noticias en los medios.[3] [4] [5] [6]

En un principio estaba planeado que las negociaciones concluyeran a finales de 2008,[1] sin embargo en noviembre de 2008 la Comisión Europea afirmó que estas continuarían durante 2009.[7]

En la siguiente ronda de negociaciones (la sexta) el anfitrión fue Corea del Sur, en Seúl, del 4 a 6 de noviembre de 2009.[8] En la quinta ronda de negociaciones, en Marruecos en julio 2009, los participantes indicaron que su intención era concluir el acuerdo "lo antes posible en 2010".[9] Según Nueva Zelanda, ACTA establecería "un nuevo marco legal internacional" y "el objetivo de ACTA es poner un nuevo, y más alto punto de referencia sobre la aplicación de los derechos de propiedad intelectual al que los países se pueden unir voluntariamente."[1]

Términos y plazos similares aparecen actualmente en el borrador del tratado SECURE de la Organización de Aduana Mundial,[10] y los críticos han argumentado que las previsiones de antievasión del Título I de la Digital Millennium Copyright Act era de igual modo aprobado después de políticas ocultas vía los tratados negociados a través de la Organización Mundial de la Propiedad Intelectual

NOVA TEMPORADA DEL DR. REPRONTO


Entrevista a Raul Minchinela per Hype. AQUÍ.

jueves, 11 de noviembre de 2010

10è aniversari Cinema Truffaut, dimecres 17 de novembre del 2010


Teaser "Copia Conforme"
CELEBREM EL DESÈ ANIVERSARI AMB LA PREESTRENA A L'ESTAT ESPANYOL DE "LA NOCHE QUE NO ACABA", LA DARRERA PEL·LÍCULA D'ISAKI LACUESTA,UNA SELECCIÓ DEL MILLOR CINEMA QUE HA PASSAT PER LA NOSTRA SALA (SESSIONS GRATUITES) I CONTINUEM AMB LA PROJECCIÓ DE "COPIA CERTIFICADA", LA DARRERA OBRA MESTRA D'ABBAS KIAROSTAMI

DIMECRES 17, PRESENTACIÓ DEL DOCUMENTAL "LA NOCHE QUE NO ACABA" A CÀRREC DEL SEU DIRECTOR ISAKI LACUESTA

lunes, 8 de noviembre de 2010

Carta de Santiago Sierra

L'artista Santiago Sierra ha renunciat al Premi Nacional (dotat amb 30.000 euros) i adjuntava aquesta fantàstica carta (extreta del blog CONTRAINDICACIONES). AQUÍ l'original. AQUÍ la web de l'artista.

Madrid, Brumaire 2010


Estimada señora González-Sinde,


Agradezco mucho a los profesionales del arte que me recordasen y evaluasen en el modo en que lo han hecho. No obstante, y según mi opinión, los premios se conceden a quien ha realizado un servicio, como por ejemplo a un empleado del mes.

Es mi deseo manifestar en este momento que el arte me ha otorgado una libertad a la que no estoy dispuesto a renunciar. Consecuentemente, mi sentido común me obliga a rechazar este premio. Este premio instrumentaliza en beneficio del estado el prestigio del premiado. Un estado que pide a gritos legitimación ante un desacato sobre el mandato de trabajar por el bien común sin importar qué partido ocupe el puesto. Un estado que participa en guerras dementes alineado con un imperio criminal. Un estado que dona alegremente el dinero común a la banca. Un estado empeñado en el desmontaje del estado de bienestar en beneficio de una minoría internacional y local.

El estado no somos todos. El estado son ustedes y sus amigos. Por lo tanto, no me cuenten entre ellos, pues yo soy un artista serio. No señores, No, Global Tour.


¡Salud y libertad!


Santiago Sierra

sábado, 6 de noviembre de 2010

17a EDICIÓ DE L'ALTERNATIVA


MON DIEU! MONTAGE! Promo L'Alternativa 2010 from laboratorium on Vimeo.


Vídeo realitzat per en Pere i la Laura (Laboratorium) per l'Alternativa

Podeu consultar tot el programa AQUÍ!

No us perdeu la retrospectiva de Raymond Depardon i la nit homenatge a Alexander Kluge.

Del 12 al 20 de novembre al CCCB, Institut Francès, Casa Amèrica, MACBA i Filmoteca de Catalunya.

viernes, 5 de noviembre de 2010

LAS COMISARIAS CONTRA EL MONOPOLIO DEL COPYRIGHT

Juana de Arco

"En lugar de un sistema disfuncional basado en una serie de muros de Berlín culturales, quiero volver al sentido común. Un sistema donde haya alcance para crear nuevas oportunidades para artistas y creadores, y nuevos modelos de negocio que encajen mejor en la era digital. El copyright no es un fin en sí mismo. Existe para garantizar que los artistas sigan creando pero ha terminado por dar un papel más prominente a los intermediarios que a los artistas.

Además es un sistema cada vez menos respetado que irrita ala gente. . Hay que asegurar ya que los derechos de autor sirven para construir, no un obstáculo, un muro. Sufrimos grandes problemas por ejemplo con la digitalización de libros – la biblioteca digital europea – o las obras huérfanas que no podemos afrontar . El sistema de derechos autor Iirrita a los ciudadanos al no poder acceder a lo que los artistas quieren ofrecerle, dejando un vacío que es cubierto por contenidos ilegales, privando a los artistas de su merecida remuneración.", Neelie Kroes sobre el copyright. Otra "comisaria" europea que merodea en los mismos territorios: Viviane Reding. Si quieres saber más sobre la cruzada de Neelie Kroes, AQUÍ.